Meginregla sjónkóðalesara

Vinnureglan um ‌Sjónræn kóðalesara‌ er aðallega byggð á myndvinnslutækni og vélanámstækni. Sjónkóðalesarinn fær myndgögn strikamerkisins eða QR kóðans í gegnum myndavél eða myndflögu og notar síðan myndvinnslutækni til að greina þessar myndir og þekkir loks upplýsingarnar í strikamerkinu eða QR kóðanum. Sérstök skref eru sem hér segir:

‌Myndtaka‌: Sjónkóðalesarinn notar myndavél eða myndflögu til að taka mynd af strikamerkinu eða QR kóðanum. Ljós fer inn í myndavélina í gegnum linsuna og hver pixel skynjar ljósstyrkinn og breytir því í hleðslumerki. ‌Myndvinnsla‌: Myndinni sem tekin er er breytt í stafrænt merki og geymt í minni myndavélarinnar. Þessi stafrænu merki eru síðan send til innbyggða örgjörva myndavélarinnar til myndvinnslu og greiningar. Vinnsluþrepin fela í sér mögnun, síun, brúngreiningu, tvískiptingu o.s.frv. til að bæta merki til hávaða hlutfalls merkisins, útrýma hávaða og truflunum og draga út kóðaðar upplýsingar í strikamerki eða QR kóða. ‌Afkóðun og auðkenning‌: Eftir merkjavinnslu verða útdregnu kóðaðar upplýsingar sendar til afkóðarans til umskráningar og auðkenningar. Afkóðarinn breytir kóðuðu upplýsingum í læsanlegan texta, tölustafi eða leiðbeiningar samkvæmt kóðunreglum strikamerkisins eða QR kóða (svo sem ákveðinn kóðunarstaðall).

‌Gagnaúttak‌: Afkóðuðu gögnin eru send út í tölvu, fartæki eða annað endatæki í gegnum úttaksviðmót strikamerkjalesarans (eins og USB, RS232 osfrv.). Þessi endatæki geta unnið gögnin frekar til að ná fram aðgerðum eins og sjálfvirkri auðkenningu, upplýsingafærslu, birgðastjórnun o.s.frv. ‌.

Kostir sjónrænna strikamerkjalesara fela í sér mikla nákvæmni og næmni, sem er aðallega vegna beitingar myndvinnslu og vélanámstækni.